Nieuwsberichten
Wil je op de hoogte gehouden worden van de Zesdaagse van Rotterdam? Klik hier om je aan te melden voor de nieuwsbrief.
De Zesdaagsedag van Peter Schep
‘Ons dagritme is helemaal omgedraaid’
Zesdaagserenners leiden een totaal ander leven dan hun collega’s op de weg. Een bestaan met lange dagen, eten op de meest onmogelijke tijden en hardnekkige slapeloosheid. Drievoudig zesdaagsewinnaar en ex-wereldkampioen Peter Schep omschrijft hoe een gemiddelde dag op en rond de piste eruit ziet.
12:30 uur
‘De dag van een zesdaagserenner begint als de meeste mensen al aan de lunch zitten. Ook voor mij. Meestal sta ik rond twaalf uur op en lees ik op het gemak een krantje of kijk ik wat tv. Daarna het ontbijt, wat niet al te veel verschilt van een ‘normaal’ ontbijt. Gewoon wat brood met beleg, muesli en koffie. Meestal is het hotel berekend op de langslapers, waardoor we nog zo laat kunnen eten. Rond half twee word ik nog even goed gemasseerd door mijn vaste masseur Michel. Even goed de zuren van de dag ervoor eruit kneden, zeg maar. Als de piste open is, vind ik het altijd fijn om daarna even wat los te rijden op de baan. Anders klim ik op de rollerbank en trap ik daar een half uurtje los. Mijn benen hebben dat echt nodig.’
16:00 uur
‘Rond vier uur kom ik bij de wielerbaan aan. Dan ga ik gelijk eten. Eigenlijk is het meer stouwen, want het is zaak zoveel mogelijk pasta naar binnen te werken. Tijdens de avond is het namelijk vrij lastig om nog echt te eten, vanwege het drukke programma. Meestal blijft het bij een mueslireepje of wat fruit. Na het diner probeer ik wat te slapen, maar dat lukt bijna nooit. Ik ga dan in de cabine liggen of op de massagetafel, puur om even alleen te zijn en wat rust te hebben. De hele dag zijn er mensen om je heen, dus ik sluit mezelf dan het liefst een half uurtje van de buitenwereld af.’
18:00 uur
‘Ik vind het altijd leuk om even op de tribune te zitten en het voorprogramma van de avond te bekijken. Vooral als de beloften tot 23 jaar de UIV Talents Cup rijden. Kijken of er nog talentjes bijzitten voor de toekomst. Er rijden ook vaak ploeggenoten van Ubbink-Koga mee, dus dan heb je toch net wat meer belangstelling voor de wedstrijd dan normaal. Daarna ga ik terug naar mijn cabine en verzamel ik mijn spullen voor de koersavond. Ik ben best een treuzelaar, dus het duurt meestal wel even voordat ik precies weet met welke sokken ik die avond aan de start sta, haha.’
19:30 uur
‘De avond begint altijd met de rijdende presentatie. Voor ons een extra opwarming voor de echte wedstrijden. Daarna kom je in een soort ritme van koersen en rusten. Als mijn koppelmaat in de piste is, probeer ik mijn benen wat los te laten gooien door de masseur, maar echt tot rust kom je niet, want het programma is zeer compact en de onderdelen volgen elkaar in rap tempo op. Dat is maar goed ook, want inkakken is echt funest tijdens de avond. Als je dan weer op gang moet komen, heb je het de eerste ronden van het onderdeel super zwaar en dat kun je jezelf als favoriet niet veroorloven. Ieder punt telt namelijk.’
22:00 uur
‘Gedurende de avond is drinken het allerbelangrijkst. Doordat je binnen fietst is de temperatuur vrij hoog en zweet je meer dan op de weg. Daarnaast hebben we natuurlijk ook geen bidons op de fiets, dus moet je echt voortdurend bijvullen. Tussen de onderdelen door kun je wat later op de avond ook even bij de sponsoren langs gaan. Ze zitten om de hoek te eten en ze vinden het leuk om een praatje met de renners te maken. Ik vind het dan ook helemaal niet erg om te doen. Het hoort ook bij de zesdaagse. De coureurs zijn letterlijk aan te raken.’
00:00 uur
‘In de Nederlandse zesdaagsen ben je meestal rond middernacht klaar. In het buitenland kan dat weleens drie uur worden. Na de koers is het zo snel mogelijk douchen en eten. Eigenlijk hetzelfde principe als voor de koers: koolhydraten laden. Het is altijd wel een gezellig moment om met alle renners gezamenlijk te eten. De avond wordt dan doorgenomen. Wie reed er hard en wie kwam niet vooruit? Ik blijf meestal tot het einde zitten en rijd dan tegen twee uur richting het hotel.’
02:15 uur
‘Eenmaal aangekomen in het hotel, is snel slapen voor mij uitgesloten. Doordat je zo laat nog zware lichamelijke inspanningen doet, moeten mijn lijf en geest altijd eerst helemaal tot rust komen. Meestal kijk ik op tv naar de vierde herhaling van De Wereld Draait Door of zo en na een uurtje val ik dan wel in slaap. De dag erna begint het hele circus weer opnieuw. Het is een vreemd ritme, maar het voordeel is dat iedereen zo leeft. Thuis is het toch wat raar als je rond het middaguur pas opstaat.’
.jpg)
